علّامهء مجلسى و شيخ بهائى او را از علماى محقق شيعه دانسته و به تجليل او پرداخته‌اند . « 1 » « نجاشى » مىنويسد : ناصر كبير معتقد به امامت ( مكتب اماميه ) بود و در اين موضوع كتابها پرداخت . « 2 » البته بعضى ناصر كبير جدّ سيد رضى را ، با « حسن بن قاسم » معروف به داعى حق ( داعى صغير ) متوفاى سال 287 ه كه بر مازندران دست يافت ، اشتباه گرفته‌اند ، زيرا داعى صغير زيدى مذهب بود . زيديّه براى قوّت بخشيدن به مكتب خود بىجهت ناصر كبير را از خود دانسته‌اند در حالى كه دوازده امامى بودن او مسلّم است زيرا به اعتراف علماى معاصر او دامان وى از چنين نسبتى مبرّى است . شايد منشأ آن نسبت ، اين باشد كه « ناصر حق » قيام كرد و بخشى از بلاد طبرستان را گرفت و چون اين كار با روش پيروان زيد كه خروج بر غاصبين مقام خلافت را واجب مىدانند ، سازگارتر است ، چنين نسبتى به دو داده‌اند و از طرف ديگر بعيد است كه دانشمندان پارسايى چون سيد مرتضى و سيد رضى از كسى كه زيد را امام مىداند اينهمه تجليل و احترام كنند . « 3 » تأليفات ناصر كبير يكى از راههاى شناسايى عقيدهء شخص ، تأليفات و كتابهاى اوست ، براى شناخت اعتقادات ناصر كبير ، بهترين راه ، كاوش در

--> ( 1 ) شهيدان راه فضيلت ص 25 ( 2 ) شهيدان راه فضيلت ص 25 ( 3 ) كاخ دلاويز صفحه 19